to ja.
przed szybą wszystkie Zagubione Nuty.
wszystkie pamiętane miejsca. wszyscy zapomniani ludzie.
deszcz podaje rytm.
będę pytał, czasem opowiadał, jeszcze innym razem wyjaśniał, lub łajał.
adresatem tych słów jest 52-letni, pogubiony w drodze, ale pełen nadziei Ja.
(w wersji dla nie lubiących czytać, rzecz wygląda tak:)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz